In het weekend van 20 tot en met 22 september 2024 exposeerde ik in de Maria Kapel in Sittard op verzoek van Jos Nabuurs / Stichting Hoogers. Tijdens dat opening op vrijdagavond hield Geert Kimpen een lezing over zijn boek Maria Magdalena. De expositie droeg de naam: De Verzachting. Dat inspireerde me tot de volgende tekst.

VERZACHTING

Hard en zacht vormen samen een stel. Zoals het mannelijke en vrouwelijke dat ook zijn. Zijn harde stotende penis wordt ontvangen door haar zachte vochtige schede. Beiden behoeven elkaar om zich in hun kracht en schoonheid te manifesteren. Wie de hardheid niet kan aanvaarden, zal de zachtheid niet ontmoeten.

Datgene dat verzachting zoekt, is nog niet in balans. Het ervaart zoveel hardheid omdat het de zachtheid uit het oog verliest. Die zachtheid is evenwel overal waar hardheid is, omdat zij onlosmakelijk in elkaar verstrengeld zijn. Wat verbroken en kapot is, zal geheeld en hersteld worden.  Ons verlangen naar eenwording is zo sterk, de afwezigheid ervan zo schrijnend en ondraaglijk, dat overal buiten ons tot bloei komt, wat binnen ons gemist wordt.

Deze waarheid vormt de bodem van mijn modelfotografie. Het gebrek aan moed om hard te zijn valt samen met de angst om het zachte toe te laten. Deze diaspora projecteert zich in mijn omwereld tot een werkelijkheid vol oorlog en agressie en een tegenheid van zachtheid en ontvankelijkheid. Zoals de ene kiest voor het militante of de woede, zo kies ik voor het lieflijke en ontwapenende. Beiden zijn slechts half waar en dus onwaar, maar spiegelen het evenwicht waar ik zo naar verlang.

Alle drie de foto’s tonen naakte kwetsbare vrouwen. De hardheid van hun werkelijkheid is versluierd (in 2 foto’s) of geprojecteerd in een spiegel (in 1 foto). Zoals de foto camera zelf al een afbeelding geeft van de gevangen werkelijkheid, mystificeert de versluiering of het spiegelbeeld deze ‘gevangenschap’ tot een dimensie waarin het individuele verdwijnt om op te gaan in iets wat daarboven zweeft en universeel is.

Ik wil verlangen en verdriet uitdrukken met een zodanige attractie dat de pijn van het gemis aan heelheid en vervulling transformeert in de ervaring van schoonheid en zoete weemoed. De beelden weerspiegelen daarmee de zachtheid waar we zo naar hunkeren. In de vervulling van dit verlangen en de troost die dit biedt, schuilt hun waarde.  

Van december 2024 tot maart 2025 exposeerde ik met enkele anderen in een leeg winkelpand op de Hamstraat in Roermond. Dit werd georganiseerd door Stichting de Maakplaats.